گردش سایت

اقامتگاه Ingersoll توسط ویلیام اینگرسول، نیکوکار ایلینوی در سال 1928 ساخته شد. با این حال، این اقامتگاه در سال 2014 به دلیل ترکیبی از ضعف ساختاری، تعمیر و نگهداری ناقص و آب و هوای سنگین فروریخت. محل اقامتگاه متعاقبا پاکسازی شد و بقایای لژ برای بازسازی احتمالی در انبار قرار گرفت. رینی لیک سیتی در دهه 1890 در یک دوره کوتاه هجوم طلا، شهر پررونقی بود. این سایت سابقه استفاده طولانی تری نسبت به عجله طلا دارد. یک سالن هنوز پابرجاست و به عنوان پناهگاهی برای نمایشگاه ها پیشنهاد می شود.

از زمان تکمیل طرح جامع فاضلاب، هیئت قدرت های مشترک توانسته است بیش از 25 میلیون دلار کمک بلاعوض برای پروژه های این منطقه دریافت کند. پروژه ها در دریاچه کرین و پوکس پوینت در دریاچه کابتوگاما تکمیل شدند. یک پروژه بزرگ در جزیره ویو در حال حاضر در حال ساخت است و پروژه ای در رودخانه Ash در مرحله گزارش است.

اولین مهاجران اروپایی که اغلب در این منطقه سفر می کردند. این پارک که به دلیل منابع آبی برجسته‌اش قابل توجه است، بین قایق‌رانان، قایق‌رانان، سایر قایق‌رانان و ماهیگیران محبوب است. شبه جزیره Kabetogama که به طور کامل در داخل پارک قرار دارد و بیشتر مساحت آن را تشکیل می دهد، فقط با قایق قابل دسترسی است.

قایقرانی در خانه یکی دیگر از روش های محبوب اقامت در Voyageurs است. این نوع کمپینگ روی آب فقط در مناطق مشخص شده مجاز است و مجوز نیز لازم است. از آنجایی که به سختی از ده پارک کمتر بازدید شده در کشور خارج شده‌اید، می‌توان گفت که نگران ازدحام جمعیت در پارک ملی Voyageurs نخواهید بود. پارک ملی Voyageurs خانه طیف گسترده ای از حیات وحش از جمله خرس سیاه، گرگ، گوزن و عقاب طاس است. در قایق های بزرگتر فضای بیشتری وجود دارد، همراه با تعداد زیادی صندلی راحت برای مسافران بیشتر. تنها نقطه ضعف این است که وقتی زمان پیاده شدن و کاوش فرا می رسد، پیدا کردن مکان هایی برای لنگر انداختن آن دشوار است.

دسترسی به پارک عمدتاً با قایق در تابستان و ماشین برفی و اسکی در زمستان است. هیچ جاده دائمی در شبه جزیره Kabetogama وجود ندارد، اما جاده ای روی یخ دریاچه بارانی به وسایل نقلیه موتوری اجازه می دهد تا 7 مایل در امتداد لبه شمالی شبه جزیره در زمستان حرکت کنند. پارک ملی Voyageurs تنها پارک ملی کشور مبتنی بر آب است که بیش از 84000 هکتار آب و 134000 هکتار زمین دارد.

این پارک را کاوش کنید

این پارک برای اولین بار در آوریل 1891 توسط مجلس قانونگذاری مینه سوتا در قطعنامه ای پیشنهاد شد که از رئیس جمهور خواسته بود یک پارک ملی در این ایالت ایجاد کند. تقریباً هشتاد سال بعد بود که قانون فدرال مبنی بر مجوز ایجاد پارک توسط رئیس جمهور ریچارد نیکسون در 8 ژانویه 1971 به تصویب رسید. این تنها پارک ملی مینه سوتا است که در سال 1975 تأسیس شد. پس از خروج از مرکز بازدیدکنندگان Kabetogama، مسیر Voyageur از سمت جنوبی دریاچه Kabetogama به مدت 7 مایل عبور می کند و به Kabetogama Narrows و Rudder Bay Trail می رسد. در Ash River به مسیرهای دیگری از جمله مسیر Bill Morgan و "Ash River Links" به هر دو مسیر Arrowhead و Crene Lake وجود دارد. با اقامت در مسیر Voyageur، از ساحل جنوبی دریاچه نمکان عبور خواهید کرد و سپس از طریق دریاچه Nakd Point، دریاچه Mukoda و دریاچه کرین به سمت کرین به سمت جنوب بپیچید.

کمپ های قدیمی ماهیگیری و سایت های توری توری هنوز در پارک وجود دارد. بهترین نگهداری شده اردوگاه ماهی اوسون (حدود دهه 1950) است. در تابستان 1893 جورج دیویس با سرمایه گذاری چارلز مور، طلا را در دریاچه بارانی کشف کرد.

آب های پارک ملی Voyageurs و مناطق اطراف آن مملو از ماهی های بومی است که برای غذا خوردن یا فقط برای ورزش عالی هستند. در شب‌های صاف در Voyageurs می‌توانید تماشایی‌ترین نمایش نوری جهان، شفق‌های شمالی را ببینید. این سرزمین عجایب آبکی چیزهای زیادی برای ارائه دارد و ما هیجان زده هستیم که برخی از آنها را در اینجا با شما به اشتراک بگذاریم. کابین تابستانی Casareto نمونه ای از کابین های تفریحی تابستانی در پارک است. هنوز چندین سازه از جمله خانه Oveson، خانه یخی و ساختمان پردازش ماهی وجود دارد.

برای رفت و آمد باید قایق خود را به همراه داشته باشید یا قایق کرایه کنید، و مکان دورافتاده پارک نیز برای برخی بازدارنده است. پارک ملی Voyageurs کاملاً ارزش بازدید را دارد - اگرچه نسبت به ساحل بسیاری از پارک های دیگر در سیستم کمی تلاش و برنامه ریزی بیشتری می طلبد. حدود 40 درصد از این پارک از آب تشکیل شده است که آن را به بهشتی برای پاروبازان و دوستداران دریاچه تبدیل کرده است.

باغ راک السورث

ماهی سفید دریاچه همچنین از طریق تورهای ورزشی در پاییز هنگامی که برای تخم ریزی به آب های کم عمق می رود، یک معدن محبوب است. از این میان دریاچه های نمکان، رینی و ساند پوینت در مرز ایالات متحده و کانادا قرار دارند. دریاچه نمکان و دریاچه سند پوینت جز در فصل زمستان فقط با قایق قابل دسترسی هستند.

زمستان طولانی ترین فصل در پارک است و سردترین دما را در کل کشور به همراه دارد. دمای هوا اغلب به زیر صفر می رسد و به پایین ترین حد 55- درجه فارنهایت می رسد. آب و هوا تأثیر زیادی بر نوع تجربه شما در Voyageurs خواهد داشت، بنابراین مهم است که بدانید دقیقاً در هر فصل چه چیزی را باید انتظار داشت.

مناظر چشمگیر دریاچه‌های یخ‌زده و کاج‌های یخ‌زده در وویجورز، پوشیده از رنگ‌های سفید زمستانی، یک سفر واقعاً خاطره‌انگیز با ماشین برفی را ایجاد می‌کند. اما برای پیمایش در دریاچه‌های پارک نیازی به داشتن یک کاپیتان کارکشته نیست - راهنمای ما را برای بررسی نحوه اجاره آسان قایق و حرکت در پارک بررسی کنید. هنگامی که سوار کشتی انتخابی خود شوید، چیزهای زیادی برای دیدن و انجام دادن در پارک ملی Voyageurs وجود دارد. زمانی که این پارک در سال 1975 تأسیس شد، بیش از 60 استراحتگاه در اطراف پارک وجود داشت. در داخل پارک، 12 استراحتگاه، 97 محل اجاره کابین و بیش از 120 خانه تفریحی خصوصی وجود داشت. با تخلیه این املاک، پارک بسیاری از سازه ها را برای بازگرداندن شرایط طبیعی حذف خواهد کرد.

سیزده معدن متروکه با 22 دهانه در پارک ملی Voyageurs وجود دارد. همه در گوشه شمال غربی پارک در امتداد سازه هایی در کمربند گرین استون دریاچه بارانی قرار دارند. برخی از چاله‌های متروکه، شفت‌ها و بریدگی‌های باز توسط پوشش گیاهی پنهان شده‌اند. این مکان ها توسط کارکنان واجد شرایط پارک بررسی شده اند و خطرات عمده ای ندارند. سنگ های خطرناک در سراسر پارک رایج هستند و می توانند درست در زیر سطح قرار بگیرند.

عجله طلای دریاچه بارانی

کاوشگر فرانسوی ژاک دو نویون در کنار رودخانه بارانی زمستان گذراند. اما این تقاضا برای پوست بیور بود که تاجران خز را به همراه داشت. از آنجایی که رقابت در شرق باعث تهی شدن بیش از حد شد، مسافران دریانوردی محدوده خود را به قلمروهای شمال غربی آمریکای شمالی گسترش دادند. اینجا در امتداد مرز مدرن ایالات متحده و کانادا، قبایل کری، مونسونی و آسینی‌بوئین اولین تماس‌های بومی آمریکا بودند. در اواسط قرن هجدهم، این مردم منطقه دریاچه بارانی را رها کردند و به اوجیبوه رفتند. آنها نقش های کلیدی را به عنوان تامین کننده مواد غذایی، خز و قایق رانی ایفا کردند.

از اینجا می توانید ببینید که چه چیزی پارک ملی Voyageurs را بسیار خاص می کند. دریاچه‌های بکر، جزایر و جنگل‌های شمالی که تا افق وسیع جنگل‌های شمال کشیده شده‌اند. مانند بسیاری از چیزهای موجود در پارک، صخره های خلیج گراسی فقط از طریق آب قابل دسترسی است. برای یادگیری همه چیز در مورد اجاره قایق در پارک، به راهنمای پارک ملی Voyageurs ما بروید. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد تاریخچه زمین شناسی پارک به مرکز بازدیدکنندگان پارک مراجعه کنید یا به وب سایت پارک مراجعه کنید.

اقامتگاه Ingersoll توسط ویلیام اینگرسول، نیکوکار ایلینوی در سال 1928 ساخته شد. با این حال، این اقامتگاه در سال 2014 به دلیل ترکیبی از ضعف ساختاری، تعمیر و نگهداری ناقص و آب و هوای سنگین فروریخت. محل اقامتگاه متعاقبا پاکسازی شد و بقایای لژ برای بازسازی احتمالی در انبار قرار گرفت. رینی لیک سیتی در دهه 1890 در یک دوره کوتاه هجوم طلا، شهر پررونقی بود. این سایت سابقه استفاده طولانی تری نسبت به عجله طلا دارد. یک سالن هنوز پابرجاست و به عنوان پناهگاهی برای نمایشگاه ها پیشنهاد می شود.

از زمان تکمیل طرح جامع فاضلاب، هیئت قدرت های مشترک توانسته است بیش از 25 میلیون دلار کمک بلاعوض برای پروژه های این منطقه دریافت کند. پروژه ها در دریاچه کرین و پوکس پوینت در دریاچه کابتوگاما تکمیل شدند. یک پروژه بزرگ در جزیره ویو در حال حاضر در حال ساخت است و پروژه ای در رودخانه Ash در مرحله گزارش است.

اولین مهاجران اروپایی که اغلب در این منطقه سفر می کردند. این پارک که به دلیل منابع آبی برجسته‌اش قابل توجه است، بین قایق‌رانان، قایق‌رانان، سایر قایق‌رانان و ماهیگیران محبوب است. شبه جزیره Kabetogama که به طور کامل در داخل پارک قرار دارد و بیشتر مساحت آن را تشکیل می دهد، فقط با قایق قابل دسترسی است.

قایقرانی در خانه یکی دیگر از روش های محبوب اقامت در Voyageurs است. این نوع کمپینگ روی آب فقط در مناطق مشخص شده مجاز است و مجوز نیز لازم است. از آنجایی که به سختی از ده پارک کمتر بازدید شده در کشور خارج شده‌اید، می‌توان گفت که نگران ازدحام جمعیت در پارک ملی Voyageurs نخواهید بود. پارک ملی Voyageurs خانه طیف گسترده ای از حیات وحش از جمله خرس سیاه، گرگ، گوزن و عقاب طاس است. در قایق های بزرگتر فضای بیشتری وجود دارد، همراه با تعداد زیادی صندلی راحت برای مسافران بیشتر. تنها نقطه ضعف این است که وقتی زمان پیاده شدن و کاوش فرا می رسد، پیدا کردن مکان هایی برای لنگر انداختن آن دشوار است.

دسترسی به پارک عمدتاً با قایق در تابستان و ماشین برفی و اسکی در زمستان است. هیچ جاده دائمی در شبه جزیره Kabetogama وجود ندارد، اما جاده ای روی یخ دریاچه بارانی به وسایل نقلیه موتوری اجازه می دهد تا 7 مایل در امتداد لبه شمالی شبه جزیره در زمستان حرکت کنند. پارک ملی Voyageurs تنها پارک ملی کشور مبتنی بر آب است که بیش از 84000 هکتار آب و 134000 هکتار زمین دارد.

این پارک را کاوش کنید

این پارک برای اولین بار در آوریل 1891 توسط مجلس قانونگذاری مینه سوتا در قطعنامه ای پیشنهاد شد که از رئیس جمهور خواسته بود یک پارک ملی در این ایالت ایجاد کند. تقریباً هشتاد سال بعد بود که قانون فدرال مبنی بر مجوز ایجاد پارک توسط رئیس جمهور ریچارد نیکسون در 8 ژانویه 1971 به تصویب رسید. این تنها پارک ملی مینه سوتا است که در سال 1975 تأسیس شد. پس از خروج از مرکز بازدیدکنندگان Kabetogama، مسیر Voyageur از سمت جنوبی دریاچه Kabetogama به مدت 7 مایل عبور می کند و به Kabetogama Narrows و Rudder Bay Trail می رسد. در Ash River به مسیرهای دیگری از جمله مسیر Bill Morgan و "Ash River Links" به هر دو مسیر Arrowhead و Crene Lake وجود دارد. با اقامت در مسیر Voyageur، از ساحل جنوبی دریاچه نمکان عبور خواهید کرد و سپس از طریق دریاچه Nakd Point، دریاچه Mukoda و دریاچه کرین به سمت کرین به سمت جنوب بپیچید.

کمپ های قدیمی ماهیگیری و سایت های توری توری هنوز در پارک وجود دارد. بهترین نگهداری شده اردوگاه ماهی اوسون (حدود دهه 1950) است. در تابستان 1893 جورج دیویس با سرمایه گذاری چارلز مور، طلا را در دریاچه بارانی کشف کرد.

آب های پارک ملی Voyageurs و مناطق اطراف آن مملو از ماهی های بومی است که برای غذا خوردن یا فقط برای ورزش عالی هستند. در شب‌های صاف در Voyageurs می‌توانید تماشایی‌ترین نمایش نوری جهان، شفق‌های شمالی را ببینید. این سرزمین عجایب آبکی چیزهای زیادی برای ارائه دارد و ما هیجان زده هستیم که برخی از آنها را در اینجا با شما به اشتراک بگذاریم. کابین تابستانی Casareto نمونه ای از کابین های تفریحی تابستانی در پارک است. هنوز چندین سازه از جمله خانه Oveson، خانه یخی و ساختمان پردازش ماهی وجود دارد.

برای رفت و آمد باید قایق خود را به همراه داشته باشید یا قایق کرایه کنید، و مکان دورافتاده پارک نیز برای برخی بازدارنده است. پارک ملی Voyageurs کاملاً ارزش بازدید را دارد - اگرچه نسبت به ساحل بسیاری از پارک های دیگر در سیستم کمی تلاش و برنامه ریزی بیشتری می طلبد. حدود 40 درصد از این پارک از آب تشکیل شده است که آن را به بهشتی برای پاروبازان و دوستداران دریاچه تبدیل کرده است.

باغ راک السورث

ماهی سفید دریاچه همچنین از طریق تورهای ورزشی در پاییز هنگامی که برای تخم ریزی به آب های کم عمق می رود، یک معدن محبوب است. از این میان دریاچه های نمکان، رینی و ساند پوینت در مرز ایالات متحده و کانادا قرار دارند. دریاچه نمکان و دریاچه سند پوینت جز در فصل زمستان فقط با قایق قابل دسترسی هستند.

زمستان طولانی ترین فصل در پارک است و سردترین دما را در کل کشور به همراه دارد. دمای هوا اغلب به زیر صفر می رسد و به پایین ترین حد 55- درجه فارنهایت می رسد. آب و هوا تأثیر زیادی بر نوع تجربه شما در Voyageurs خواهد داشت، بنابراین مهم است که بدانید دقیقاً در هر فصل چه چیزی را باید انتظار داشت.

مناظر چشمگیر دریاچه‌های یخ‌زده و کاج‌های یخ‌زده در وویجورز، پوشیده از رنگ‌های سفید زمستانی، یک سفر واقعاً خاطره‌انگیز با ماشین برفی را ایجاد می‌کند. اما برای پیمایش در دریاچه‌های پارک نیازی به داشتن یک کاپیتان کارکشته نیست - راهنمای ما را برای بررسی نحوه اجاره آسان قایق و حرکت در پارک بررسی کنید. هنگامی که سوار کشتی انتخابی خود شوید، چیزهای زیادی برای دیدن و انجام دادن در پارک ملی Voyageurs وجود دارد. زمانی که این پارک در سال 1975 تأسیس شد، بیش از 60 استراحتگاه در اطراف پارک وجود داشت. در داخل پارک، 12 استراحتگاه، 97 محل اجاره کابین و بیش از 120 خانه تفریحی خصوصی وجود داشت. با تخلیه این املاک، پارک بسیاری از سازه ها را برای بازگرداندن شرایط طبیعی حذف خواهد کرد.

سیزده معدن متروکه با 22 دهانه در پارک ملی Voyageurs وجود دارد. همه در گوشه شمال غربی پارک در امتداد سازه هایی در کمربند گرین استون دریاچه بارانی قرار دارند. برخی از چاله‌های متروکه، شفت‌ها و بریدگی‌های باز توسط پوشش گیاهی پنهان شده‌اند. این مکان ها توسط کارکنان واجد شرایط پارک بررسی شده اند و خطرات عمده ای ندارند. سنگ های خطرناک در سراسر پارک رایج هستند و می توانند درست در زیر سطح قرار بگیرند.

عجله طلای دریاچه بارانی

کاوشگر فرانسوی ژاک دو نویون در کنار رودخانه بارانی زمستان گذراند. اما این تقاضا برای پوست بیور بود که تاجران خز را به همراه داشت. از آنجایی که رقابت در شرق باعث تهی شدن بیش از حد شد، مسافران دریانوردی محدوده خود را به قلمروهای شمال غربی آمریکای شمالی گسترش دادند. اینجا در امتداد مرز مدرن ایالات متحده و کانادا، قبایل کری، مونسونی و آسینی‌بوئین اولین تماس‌های بومی آمریکا بودند. در اواسط قرن هجدهم، این مردم منطقه دریاچه بارانی را رها کردند و به اوجیبوه رفتند. آنها نقش های کلیدی را به عنوان تامین کننده مواد غذایی، خز و قایق رانی ایفا کردند.

از اینجا می توانید ببینید که چه چیزی پارک ملی Voyageurs را بسیار خاص می کند. دریاچه‌های بکر، جزایر و جنگل‌های شمالی که تا افق وسیع جنگل‌های شمال کشیده شده‌اند. مانند بسیاری از چیزهای موجود در پارک، صخره های خلیج گراسی فقط از طریق آب قابل دسترسی است. برای یادگیری همه چیز در مورد اجاره قایق در پارک، به راهنمای پارک ملی Voyageurs ما بروید. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد تاریخچه زمین شناسی پارک به مرکز بازدیدکنندگان پارک مراجعه کنید یا به وب سایت پارک مراجعه کنید.